2007/Mar/26

อีนี่โดนวันพีซล้างสมองไปแล้วค่ะ...หึหึ

อันนี้เป็นฟิคแปลนะคะ ไม่ได้แต่งเองนะคะ ย้ำ ไม่ได้แต่งเอง ไม่มีปัญญาแต่งค่ะ ได้แค่แปล แหะๆ

[Fic] One Piece

Title : Night in Arabasta

Author : ไม่รู้ใครแต่งง่ะค่ะ พี่สาวส่งมาให้ T_T ใครคุ้นว่าเคยอ่านแล้วจำชื่อคนแต่งได้ช่วยบอกเราด้วยนะคะ

Translator : namiki

Paring : Zoro/Luffy

Disclaimer : ตัวละครทุกตัวเป็นของอาจารย์เออิจิโร่ โอดะ


ตอนนี้มันดึกมากแล้ว และลูกเรือทุกคนต่างนอนหลับกันอย่างเงียบกริบราวกับเพิ่งผ่านพายุมา และโซโลเองก็ชอบความสงบแบบนี้ เขาฟังเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเพื่อนๆ แล้วนึกในใจว่าช่างโชคดีจริงๆ ที่ได้เป็นลูกเรือของลูฟี่ เขานอนลงเงียบๆ ได้ยินเสียงฝนตกอยู่ด้านนอก และเสียงละเมอของอุซป ว่าตัวเองเป็นกัปตันผู้ยิ่งใหญ่ เสียงกรนเบาๆ จากซันจิ พ่อครัวเพียงหนึ่งเดียวของกลุ่ม และเรนเดียร์น้อย ชอปเปอร์ แล้วก็เสียงลมหายใจเบาๆ จากนามิและบิบี ทั้งสองดูผ่อนคลาย หลังจากที่เหนื่อยมาทั้งวัน บิบีและชอปเปอร์ทำงานหนักมากจริงๆในวันนี้ สุดท้ายคือลูฟี่ เขาบาดเจ็บและนอนไม่ได้สติมาได้นานแล้ว มันเป็นเหตุผลที่ทำให้โซโลตื่น เขากังวล และกำลังกังวลมากที่ไม่ได้ยินเสียงลมหายใจของลูฟี่อยู่ในห้องนี้ ปกติแล้วลูฟี่จะเป็นคนที่ชอบส่งเสียงดัง แต่ตอนนี้ไม่มีเสียงของลูฟี่แล้วมันเงียบเหงาเหลือเกิน


โซโลลุกขึ้น วางปลายเท้าบนพื้นเย็นเฉียบ และเดินไปทางเตียงของลูฟี่อย่างเงียบๆ ความรู้สึกโล่งอกท่วมท้นเมื่อเห็นลูฟี่ยังนอนอยู่บนเตียง ลมหายใจสม่ำเสมอ เจ้ากัปตันงี่เง่า ทำเขาเป็นห่วงมากซะขนาดนี้ และยังทำให้ทุกคนเป็นห่วงมากอีกด้วย ชอปเปอร์กับบิบีคอยดูแลเขาทั้งวัน คนอื่นๆ รวมทั้งเขาด้วย แต่โซโลคงไม่พูดเรื่องนี้ออกไป เขายิ้มกับตัวเอง พลางเหลียวมองไปรอบๆ เพื่อดูว่าทุกคนยังหลับสนิทกันอยู่ แล้วจึงนั่งลงบนอีกฝั่งหนึ่งของเตียงลูฟี่ แค่อยากมั่นใจว่ากัปตันของเขาจะหลับสบายไปทั้งคืน ฉันเป็นลูกเรือคนแรกนี่นา ดังนั้นมันเป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องคอยดูแลความปลอดภัยของกัปตัน มันต้องเป็นความรับผิดชอบของฉัน ใช่ไหมล่ะ มันคงไม่แปลกอะไรที่ฉันจะเป็นห่วงเขา ทั้งอย่างนั้น โซโลก็รู้สึกได้หัวใจตัวเองว่ามันเต้นแรงขนาดไหน เขานั่งฟังเสียงหัวใจตัวเอง ไปพร้อมๆกับเสียงของสายฝน


เขาทอดสายตามองกัปตัน นึกสงสัยว่า ทำไมกัปตันถึงได้น่ารักขนาดนี้ ถึงห้องนี้จะมืด แต่เขาก็ยังมองเห็นลูฟี่ได้ถนัดตา ผมสีดำที่ตอนนี้ยุ่งเหยิงอยู่บนหมอน ดูเหมือนจะยาวขึ้นนิดหน่อย ถึงยังไง โซโลก็ชอบมันมาก แล้วจะห้ามตัวเองไม่ให้สัมผัสได้ยังไงกัน เขายกมือขึ้น ทำท่าจะสัมผัสเส้นผมของลูฟี่ แต่แล้วก็วางมือลงเหมือนเดิมเมื่อรู้ตัวเองว่ากำลังจะทำอะไร ทำไมกัปตันของเขาถึงได้น่ารักโคตรแบบนี้ ? แล้วนี่เราคิดอะไรอยู่ของเราวะเนี่ย ? เขาเคาะหัวตัวเองเบาๆ หวังว่าความรู้สึกบ้าๆ นี่จะออกไป แต่มันก็ไม่เป็นผล


บ้า! บ้า! บ้าที่สุด! ทำไมฉันต้องรักเขาด้วยนะ? ใช่... ฉันรักเขา และก็รู้ด้วยว่าไม่ควรจะรัก ลูฟี่จะรักเขาเหมือนที่เขารักลูฟี่หรือเปล่านะ ? เขาไม่ค่อยแน่ใจ ถึงแม้ตัวเขากับลูฟี่จะมีสายสัมพันธ์พิเศษที่เชื่อมต่อกันเสมอก็เถอะ โดยที่ไม่รู้ตัว โซโลวางมือตัวเองลงบนมือของลูฟี่ ประสานนิ้วมือทุกนิ้วไว้ด้วยกัน เขามองนิ้วของตัวเอง มันหยาบกระด้างแต่แข็งแรง ในขณะที่นิ้วของลูฟี่นุ่มเนียนเหมือนของเด็กๆเขายังจับมือลูฟี่ไว้แบบนั้น อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าดวงตาของตัวเองร้อนผ่าว เฮ้ย! นี่เราเป็นอะไรวะ? เขาไม่ได้ร้องไห้เลยนับจากวันที่แพ้ชายตาเหยี่ยว พอเขาให้สัญญากับลูฟี่ว่าจะไม่แพ้อีก เขาไม่อยากจะเชื่อว่าลูฟี่จะเชื่อเขา เชื่อมั่นว่าเขาจะทำตามสัญญา จะไม่แพ้อีก ลูฟี่ไว้ใจเขา เพราะอะไรกัน?


โซโลไม่ชอบที่จะรักคนอื่น เพราะมันทำให้เขาอ่อนแอ เขาไม่ได้รักคิอุนะ แต่เธอมีพื้นที่พิเศษอยู่ในใจเขา พอเธอตาย เขารู้สึกว่าสูญเสียอะไรบางอย่างที่ไม่มีวันได้กลับมา นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่อยากรักคนอื่น มันทำให้ไม่เป็นตัวของตัวเอง เขาไม่กลัวความตาย แต่เขากลัวว่าคนที่เขารักจะตาย เขาถึงไม่เคยรักใครเลย


ลูฟี่เป็นคนพบกุญแจที่จะไขเข้าสู่หัวใจของโซโล เมื่อเข้าไปแล้วเขาก็ขังตัวเองไว้ข้างในและไม่ออกมาอีก ลูฟี่ทำได้ยังไงกันนะ ? แม้แต่โซโลก็ไม่รู้คำตอบ ไม่อยากจะรู้ด้วย สิ่งที่เขากังวลก็คือเขาจะขจัดความรู้สึกนี้ออกไปได้ยังไง เพราะเขาไม่อยากจะรักใครทั้งนั้น เป็นลูกเรือมันก็ได้อยู่หรอก เขาทำอะไรมากมายร่วมกับทุกคน แต่ถ้าจะให้เลือกรักใครสักคนจากเพื่อนๆ เหล่านั้น เขาก็ไม่เอาเหมือนกัน แต่ความรู้สึกที่มีให้ลูฟี่ มันทำให้เขาเข้มแข็งขึ้น โซโลนึกสงสัยว่า ถ้าโดนคนแบบตัวเขารักจะเป็นยังไงนะ อยากรู้.. แต่ก็ไม่อยากรู้เหมือนกัน จริงๆนะ สับสนชะมัด...


เขาตั้งใจจะลุกกลับไป แต่แล้วลูฟี่ก็ขยับตัว พร้อมกับส่งเสียงเบาราวกับเสียงกระซิบ


....โซ......โล..


มันเบามากเสียจนโซโลไม่น่าจะได้ยิน แต่เขาก็ยังได้ยิน ชายหนุ่มตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับ เมื่อลูฟี่พาดขามาบนขาของเขา ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนใจเอนตัวลงนอนแทนที่จะเดินกลับเตียง เขามองลูฟี่ด้วยความตกใจ เมื่อกี้ลูฟี่ตื่นรึเปล่านะ ? ไม่หรอกหน่า.. โซโลค่อนข้างมั่นใจ เขาไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำนิ เขาปล่อยให้ลูฟี่ซุกตัวเข้ามาในอกของเขา ลมหายใจของลูฟี่ทำให้เขารู้สึกจั๊กจี๋

โซโลรู้สึกสบายซะจนเกือบลืมตัว เขาพยายามจะลุกขึ้นอีกครั้ง นี่มันไม่ดี ไม่ดีเอาซะเลยจริงๆ เขาไม่ควรจะทำตัวตามสบายแบบนี้ เขาแทบจะหมดแรงกับการพยายามเบี่ยงตัวออกจากเตียงของลูฟี่ แต่แล้วเขาก็ต้องเลิกล้มความคิดจะลุกออกไปอีกครั้งเมื่อลูฟี่ใช้แขนโอบเขาไว้ ดึงเขาเข้ามาใกล้กว่าเดิม ใกล้เสียจนโซโลได้ยินเสียงหัวใจเต้นของกัปตัน มันเต้นช้าๆ อย่างสม่ำเสมอ ทำให้โซโลผ่อนคลายขึ้นมานิดหนึ่งเมื่อคิดว่าลูฟี่คงยังไม่ตื่นขึ้นมาในเร็วๆ นี้แน่ๆ พอสัมผัสผิวกายของลูฟี่แล้วทำให้เขาคิ้วขมวด ความกังวลเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ลูฟี่ยังตัวร้อนอยู่เลย


...โซโล


เสียงนั้นยังเบาเหมือนเดิม ราวกับละเมออยู่ในความฝัน โซโลรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขาอบอุ่นแค่ไหนเมื่อได้ยินลูฟี่เรียกชื่อเขายามนอนหลับ โซโลยกแขนขึ้น ดันหัวลูฟี่ให้เข้ามาใกล้ๆ แล้วแทรกนิ้วไปตามเส้นผมสีดำขลับของลูฟี่อย่างที่เขาเคยฝันว่าอยากจะทำมานานแล้ว จากนั้นไม่นาน เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะทำอะไรแบบนั้น ความกล้าพวกนั้นมันมาจากไหนเนี่ย แต่เขาคงจะไม่กล้าขึ้นอีกอยู่ดี ทำไมฉันถึงผลักความสุขของตัวเองออกไปเสมอเลยนะ ? เพราะนายไม่อยากจะเจ็บอีกน่ะสิ เสียงในหัวของเขาตอบกลับมา เขาผลักมันออกไป ผลักความกลัวที่เคยมี ทำในสิ่งที่อยากทำ เขาโน้มใบหน้าลง จูบเบาๆ บนเปลือกตาข้างซ้ายของลูฟี่


ฉันจะติดตามนายไปจนกว่าชีวิตนี้จะสูญสิ้น กัปตัน


เขากระซิบที่ข้างหู หวังว่าลูฟี่จะได้ยินมัน ชายหนุ่มรู้สึกว่าเปลือกตาของตัวเองช่างหนักเหลือเกิน เขาปิดตาลงช้าๆ และหลับไปโดยไม่รู้ตัว อย่างน้อย ตอนนี้ กัปตันของเขาก็ปลอดภัยแล้ว


ฝนยังคงตกอยู่ด้านนอก ด้วยสัญญาว่าวันพรุ่งนี้ทุกอย่างจะดีขึ้น

----------------------------------------

Comment

Comment:

Tweet


สาวกคู่นี้คร่า

น่ารักมากๆเลย

ขอบคุณมากค่ะ
#11 by kishin (112.142.109.103) At 2010-02-13 23:20,
ขอบคุณค่ะ
#10 by โหลดเพลง (124.157.236.250) At 2009-08-27 23:58,
กรี๊สส~ต่าย~นี่รุ้งเองนะแวะมาเยี่ยมล่ะ
#9 by x「Quizie」x At 2007-04-03 14:29,
ไปเม้นบลอกกุสิต่าย ด่วน
#8 by ping (125.25.148.181) At 2007-04-02 18:32,
อ๊ากกกกกก
ขอโต๊ดกับเม้นเมื่อกี๊ มันผิดพลาด T^T
หุหุหุ
น่าร๊ากมากๆ
ลูฟี่ก้อน่ารักจิงๆอ่าแหละน้า~ >,<
#7 by Rukki (58.9.78.159) At 2007-03-31 22:31,
#6 by Rukki (58.9.78.159) At 2007-03-31 22:30,
"ฉันจะติดตามนายไปจนกว่าชีวิตนี้จะสูญสิ้น กัปตัน"

................... ซึ้งสุดๆ
#5 by Opalz (58.9.46.54) At 2007-03-30 20:31,
เมน้นนนนนนนนนนนนนนนนน!!!

จบ!!~*

-*-..........ลูฟี่น่ารักสุดแระ
#4 by PHINK >> At 2007-03-30 17:23,

ต่ายยยยยยยยยยยยยยยยย

ไปบ่นอะไรในบลอกฟิคพี่อ่า เหอๆๆ
โทษทีจริง ๆน้า ไม่ได้ลืมต่ายซักหน่อย
ช่วงนี้พี่ยุ่งๆๆ ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว
เรียวก้ชอบทำพี่ปวดหัวด้วย

มิสต่ายเหมือนเดิมนะ
ย้ำ!! ว่าไม่ได้ลืมต่ายจริง ๆน้า

55555
#3 by NakAnE_hoNeY bee (124.120.144.216) At 2007-03-29 16:14,
วะ...วาย เหวอ OoO
#2 by Kipaki_lovelY~Mint At 2007-03-27 22:42,
พี่ ยั ง ไ ม่ ไ ด้ อ่ า น อ ะ 5 5 5 +

ไ ว้ ว่ า ง จ ะ ม า อ่ า น เ น้ อิ อิ

โ ซ โ ล น่ า ร้ า ก จ า ง เ ล ย อ่ า

งิ งิ งิ งิ

ป า ย แ ร๊ ะ

พี + เ อ ส . . .

มี ส ส ส ส ส ส
#1 by (¯`·. ๋ »13.o.N.u.s« ๋ .·´¯) At 2007-03-27 18:15,